Η Τέχνη είναι ένα δώρο που διαρκεί για πάντα!! | ART is a gift forever!!

Η Τέχνη είναι ένα δώρο που διαρκεί για πάντα!! | ART is a gift forever!!

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

ΕΥΗ ΚΥΡΜΑΚΙΔΟΥ, Ατομική . Επιμέλεια: Εμμανουήλ Μαυρομμάτης


H EPsilon Art Gallery σας προσκαλεί στα εγκαίνια 
της Ατομικής Έκθεσης Γλυπτικής της ΕΥΗΣ ΚΥΡΜΑΚΙΔΟΥ, 
με τον γενικό τίτλο " Συστήματα Εγκλωβισμού",

που θα γίνουν το Σάββατο 18 Αυγούστου, στις 20:30.

Επιμέλεια έκθεσης: 

Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, 
καθηγητής παν/μίου Θεσσαλονίκης -ιστορικός και κριτικός τέχνης


Βίντεο
Εύη Κυρμακίδου@Εμμανουήλ Μαυρομμάτης
από το στήσιμο της έκθεσης στην EPsilon Art Gallery (17/8/18)

















Συστήματα εγκλωβισμού
 στην εργασία της Εύης Κυρμακίδου
του  Εμμανουήλ Μαυρομμάτη*


Η Εύη Κυρμακίδου εργάζεται σε ιδέες που λειτουργούν ως συσχετισμοί υλών. Επίσης οι ιδέες εννοούνται ως να είναι η κάθε μία η δική της δήλωση, ισότιμα παρατιθέμενη με τις άλλες, σε συνδυασμούς σχέσεων. Έργο της είναι τα είδη των σχέσεων. Αυτή η γενική παρατήρηση αφορά ένα μεγάλο αριθμό από πραγματοποιήσεις ως κατασκευές που έχει κάνει τα τελευταία περίπου έξη χρόνια και των οποίων κεντρική αναζήτηση είναι να φέρνει σε συσχετισμό μεταξύ τους μονάδες ιδεών και αντίστοιχων μονάδων υλών σε διατάξεις που θα έπρεπε να έχουν νόημα. Το νόημα του εκάστοτε και του καθενός συσχετισμού είναι το αντικείμενο της εργασίας. Η εργασία της παρουσιάζεται ως  αναλυτικές προτάσεις που θέλουν να εννοούν αυτό που δηλώνουν.

Αυτή η αντιστοιχία και ισορροπία στην εργασία της Κυρμακίδου δεν ήταν κάθε φορά  δεδομένη από την αρχή του έργου της και διαμορφώθηκε διαδοχικά σε διαφορετικά στάδια σε σχέση προς τα εκάστοτε είδη των υλικών που χρησιμοποιεί και τις χρήσεις τους. Ήταν με το χρόνο μια εμπειρία που εμπλουτίζεται. Η βασική της διαίσθηση, το κίνητρο της ιδέας της είναι ζωγραφικό και αυτό εκδηλώθηκε ήδη στις εργασίες της με τα χέρια του 2012 στις οποίες στηριζόμενα, σε μια κάθετη βάση, χέρια από σίδερο, γυψόγαζα και πολυουρεθάνη που τα ισορροπούν διαφορετικά βαρίδια, δείχνουν προς μια συγκεκριμένη, αλλά την ίδια κατεύθυνση. Η ιδέα, να δείτε αυτό που βλέπω, είναι η κατεξοχήν συστατική της σχέσης ανάμεσα στο βλέμμα και στο πράγμα και είναι ο σύνδεσμος ότι είμαι εξαρτώμενος από το αντικείμενο. Αυτή η ζωγραφική έννοια και η ταυτόσιμη παράσταση του περάσματος στο αντικείμενο, θα είναι έκτοτε και ο κύριος μοχλός της εργασίας της, που απλώνεται στο χώρο και οργανώνει σχέσεις ανάμεσα σε ύλες, σε κατευθύνσεις υλών μέσα στο χώρο, αλλά και στην κύρια προϋπόθεση της κάθε αναλυτικής διαδικασίας: τα μέρη να διατηρούν την αυτοτέλεια και την ατομικότητά τους και η σύνθεση να γίνεται στο συλλογισμό, στο μυαλό του βλέμματος.

Το χάρισμα της Κυρμακίδου είναι η ανάλυση, -είναι η παντελής αυτοτέλεια και η παραθετικότητα των μερών. Αυτή είναι μια συστατική διεργασία του έργου της και εννοεί ότι δεν δέχομαι τις σχέσεις ανάμεσα στα πράγματα που δημιουργούν οι συνειρμοί μου και οι παραπομπές μου σε αναφορές προϋποτιθέμενων σχέσεων προσωπικών ή ιστορικών ως δεδομένων, αλλά ότι ξεκινώ από την αρχή, τα βάζω όλα πλάϊ-πλάϊ και αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να τα συνδέει: αυτή είναι η πρωτόγονη και η αναγκαία σκέψη της τέχνης. Η Κυρμακίδου πηγαίνει στο τέλος, εκεί από όπου όλα αρχίζουν, με τη ζωγραφική παράθεση (ανάλυση, αυτονομία των μερών, σταθερότητα του επίπεδου) να τη μεταφέρει στη συνέχεια, στο χώρο, ενσωματώνοντας στην εργασία ένα νέο όμως στοιχείο, την αστάθεια του χώρου: ότι ο χώρος είναι και τα δύο, εξίσου άδειος όσο και γεμάτος, ότι το μέσα προϋποθέτει το έξω και ότι το έξω προϋποθέτει το μέσα, ότι το κενό περιβάλλεται από το γεμάτο και το γεμάτο από το κενό και ότι οι σχέσεις του περιεχόμενου και του περιέχοντος, είναι συναρτήσεις. Η εναλλαγή -του μέσα και του έξω, του έξω και του μέσα,- είναι πρακτικά η εμπειρία του σώματος.      

Η παρατήρηση εννοεί ότι η εργασία της Κυρμακίδου δεν ξεκίνησε τόσο από το ερώτημα, τι θέλω να πω για να ψάξω να βρω το πώς θα το πω (να προηγείται δηλαδή το νόημα ως προς την κατάλληλη γλώσσα που θα το αποδώσει, ως να είναι αποκομμένο από τη γλώσσα -να είναι αποκομμένη η ιδέα από την υλοποίηση), αλλά ξεκίνησε από το ερώτημα για το πώς θα πω, για να μπορώ  να πω, -που εννοεί ότι η σύνταξη της γλώσσας είναι καθεαυτή η ίδια εννοούμενο και νόημα και ότι το νόημα είναι συνυφασμένο με τις καταλληλότητες της γλώσσας να περιλάβει και να αναδείξει, -να λειτουργήσει έκτοτε- λιγότερα ή πολλαπλά άλλα νοήματα που εγκαθίστανται ή θα εγκατασταθούν στο εσωτερικό της.

Η γλώσσα είναι μέθοδος και η ευρύτητα της γλώσσας είναι η προϋπόθεση του εμπλουτισμού των νοημάτων και της έκφρασης.  Η ευφυϊα της Κυρμακίδου ήταν να συντάξει τις συγκεκριμένες ειδικές έννοιες που την απασχολούσαν προσωπικά ή κοινωνικά (όπως ο εγκλωβισμός, ο περιορισμός, η καταπίεση, η απομόνωση) με το ζωγραφικό σύστημα της απεριόριστης παραθετικότητας μεταφερόμενο στο χώρο -και υπαγόμενο στις ιδιότητες του χώρου να συναρτάται με τις ύλες και με τους συσχετισμούς της καθημερινής εμπειρίας του εσωτερικού και του εξωτερικού βλέμματος, του μέσα και του έξω, του περιβαλλόμενου και του περιβάλλοντος: η εικόνα του εγκλωβισμού ενός κεφαλιού στο εσωτερικό του μεταλλικού πλέγματος είναι συνάρτηση της συμπίεσης ως της μεθόδου για να προσδιοριστεί η έννοια της οπτικής διατύπωσης της ιδέας και του τρόπου της κατασκευής της λέξης που την εννοεί, αλλά και της υλοποίησης της λέξης. Η Κυρμακίδου οδηγείται να συναρτά τις λέξεις με τα πράγματα: η εργασία εννοεί ότι η λέξη δεν είναι απλά η περιγραφή του πράγματος, είναι η δυνατότητα να αναγνωριστεί στο πράγμα το, τι ακριβώς είναι. Παράδειγμα είναι τα bar-codes (οι κωδικοί και οι αριθμοί) που αποτύπωσε στα κεφάλια μέσα στα κλουβιά, της σειράς «1984», εμπνευσμένης από το περιβάλλον του ελεγχόμενου και του καθοδηγούμενου κοινωνικά, κόσμου του Τζώρτζ Όργουελ. Αυτή είναι η γενική έννοια της εργασίας, με την μετακίνηση στις λέξεις, ως την κατάλληλη εκδοχή του τρόπου με τον οποίο θα έπρεπε να ανταποκρίνεται η εικόνα στις προδιαγραφές που την εννοούν.

Στις επίτοιχες εργασίες η Κυρμακίδου είχε διατηρήσει τις επαλείψεις με χρώματα, προερχόμενα από την καταγωγή της στη ζωγραφική. Αλλά η αμέσως επόμενη περίοδος, μετά το 2014, απαγγίστρωσε την εργασία από τον τοίχο και οδήγησε σε μια σειρά από μεταλλικές βέργες-κολόνες στο χώρο, που στηρίζουν εγκλωβισμούς από γύψινα κεφάλια να τα διατρέχουν, να τα κακοποιούν ακανόνιστα και επιθετικά πλέγματα από βέργες. Οι εργασίες αυτές (σίδερο, γυψόγαζα, στόκος, πολυουρεθάνη) είναι πρακτικά αναφορές  στην ιδιότητα του χώρου να χωρίζει, να απομονώνει, αλλά είναι και η δημιουργία ενός συστήματος να κατακευάζει μονώσεις μέσα στο χώρο και να κατασκευάζει το πλήθος, ως τη λειτουργία της μόνωσης. Στην πράξη, οι εικόνες της Κυρμακίδου εννοούν φράσεις.΄Ενα αντίστοιχο χαρακτηριστικό της εργασίας είναι το συστημα της καθετότητας. Σε αντιπαράθεση προς το οριζόντιο πλήθος του 2014 με τις μεταλλικές βέργες-κολόνες στο χώρο, η εργασία που παρουσίασε το 2018, στις Πλατφόρμες στη Σχολή Καλών Τεχνών, [1] (Τα κλουβιά καθ’ύψος) είναι η ιδέα της κατασκευής ως σωλήνα με άνισα τμήματα του πολυόροφου κτηρίου και η ταξινόμηση, με οικονομία του ελέγχου και του χώρου των κατοίκων, με τις λέξεις που τους καταγράφουν και τους προσδιορίζουν.

Η καθετότητα σ’αυτή την εργασία είναι η ιεράρχιση και η οριζοντιότητα, είναι η απομόνωση. Η μόνωση και η ιεράρχιση, η οριζοντιότητα και η καθετότητα είναι οι κατεξοχήν δομικές ιδέες της εργασίας της Κυρμακίδου και συμπληρώνουν το πλέγμα ενός συσχετισμού λέξεων: πώς θα εξαλείψει ο καλλιτέχνης τους πλεονασμούς στην έκφραση κάθε φορά που διατυπώνει την εικόνα ως την ιδέα ή, πώς θα εξαλείψει τους πλεονασμούς στη διατύπωση, κάθε φορά που εκφράζει την ιδέα ως την εικόνα; Η Εύη Κυρμακίδου διεκδικεί την ακρίβεια, την ανταπόκριση του ενός στο άλλο, τη σύμπτωση αυτού που λέγεται με αυτό που εννοείται. Είναι μια αναζήτηση καθαρότητας και σαφήνειας στο δρόμο μιας δημιουργικής κατασκευής: να δώσει στις λέξεις -κάθε φορά ως προς τις συνθήκες τους-, την κάθε φορά πιο αντίστοιχη συντακτική τους, ετυμολογική εικόνα.

*Ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης-ιστορικός & κριτικός τέχνης
1. «Τα όρια του σημείου καμπής ή η καμπή των ορίων» 17-20/5/2018, Platforms Project 2018, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, Booth30, επιμέλεια Εμμανουήλ Μαυρομμάτης



Βιογραφικό Σημείωμα της Εύης Κυρμακίδου 



Η Εύη Κυρμακίδου γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Μετά τις πρώτες της σπουδές στο Τμήμα Γεωλογίας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Πτυχίο),  συνέχισε τις σπουδές της στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (Πτυχίο). ΄Εχει συμμετάσχει σε ένα μεγάλο αριθμό ομαδικών εκθέσεων και    Αrt  Fair στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και σε διεθνή International Art Symposium στην Ευρώπη και εκτός Ευρώπης. ΄Εχει οργανώσει πάρα πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών των οποίων έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου την επιμέλεια καθώς και τη δημιουργία καλλιτεχνικών δράσεων σε δημόσιους χώρους.                                                                                                                            Διδάσκει από το 2013 στα Εικαστικά Εργαστήρια της Ε΄Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης και είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος  (ΕΕΤΕ) και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος (ΣΚΕΤΒΕ).                                                                                                                       

Ατομικές εκθέσεις:

Συστήματα εγκλωβισμού, EPsilon Art Gallery, Λουτράκι, Κόρινθος, 18/08/2018 έως 31/08/2018, επιμέλεια Εμμανουήλ Μαυρομμάτης
Small Colorful, EPsilon Art Gallery, Λουτράκι, Κόρινθος, 20/4/2018 έως 20/5/2018
ΑπεγκλωβισμόςHyatt Regency Hotel, με την υποστήριξη της Myro Gallery,  Θεσσαλονίκη, 18/11/2017 έως 31/3/2018
Colorful, EPsilon Art Gallery, Λουτράκι, Κόρινθος, 04/11/2017 έως 30/11/2017
Απεγκλωβισμός, Myro Gallery, Θεσσαλονίκη, 05/10/2017 έως 04/11/2017
Αναμάρτητος 2, Myro Gallery, Θεσσαλονίκη, 1/12/2016 έως 31/12/2016
Ιστορίες εγκλεισμού, Δήμος Καισάρειας, Εθνολογικό Μουσείο, Κοζάνη, 11/10/2014 έως 02/11/2014
Ιστορίες εγκλεισμού, Gallery 512, Πτολεμαΐδα, 10/9/2014 έως 04/10/2014 
Βλέμματα, Μακεδονία Παλλάς, 8ο Μακεδονικό Συνέδριο Ουρολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, Θεσσαλονίκη, 3/11 έως 05/11/2011

 Επιλογή από συμμετοχές σε Ομαδικές εκθέσεις:

2018, Hyogo Prefectural Museum Kobe, Ιαπωνία. Culture Center, Leczna Πολωνία. Long Island Art Fair, Ν. Υόρκη. Κάλαις, Depôt Art GalleryΑθήνα. Bonnie & Clyde, Aqua Art Gallery, Σαντορίνη. Τα όρια του σημείου καμπής ή η καμπή των ορίωνPlatforms Project 2018Αθήνα, επιμέλεια Εμμανουήλ Μαυρομμάτης. - International Graphic Art 2018, Luxor, ΑίγυπτοςΗ Τέχνη ο Εαυτός μου, Depôt Art Gallery, Αθήνα You, Come and See, Epsilon Art Gallery, Λουτράκι. Art Symposium Skopje 2018, Σκόπια, F.y.r.o.m.  2017, International Art Fair Forli 2017, Ιταλία. International Art Fair, Gunsan, Sandol, South Korea. Η Τέχνη Ταξιδεύει, Art Hotel, Aqua Gallery, Epsilon Art Gallery, Σαντορίνη. International Women’s Day Exhibition, Art Gallery, Fier Αλβανία. Ετήσια Έκθεση ΣΚΕΤΒΕ, Πινακοθήκη Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη. 2016. Archeos Apollonia Fest, 2016, Apollo Photo Colony, Fier, Αλβανία. Στο Δρόμο για την Αλήθεια, Govedarou Art Gallery, Θσσαλονίκη. Festari 2016, Fellbah House, Σουαρέκα, Kosovo. Skopia Kavadarci, Gostivar Culture Center, Skopia, F.y.r.o.m.  Τεχνοστοιχεία, Gallery 512, Πτολεμαϊδα, Κοζάνη. 


2015. Ελάτε να πλέξουμε γιατί είναι οικογενειακή μας υπόθεση, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ελευθερία, Εικαστικό Δρώμενο, Δράμα. forstarter, Papatzikou Gallery, Βέροια, Ημαθία. Τεχνοστοιχεία, Gallery 512, Πτολεμαϊδα, Κοζάνη. 2014. 8+1, Δημοτική Πινακοθήκη, Casa Bianca, Θεσσαλονίκη.
Έκθεση μινιατούραςVlassis Art Gallery, Θεσσαλονίκη. Έκθεση μικρής φόρμας 7οςχρόνος, Papatzikou Gallery, Βέροια. 2013. Λιβάδι, Ημερήσιο Εικαστικό Δρώμενο για τη Δημιουργία Έργου στη Φύση, Land Art, Θεσσαλονίκη. Ελάτε να πλέξουμε γιατί είναι οικογενειακή μας υπόθεση, Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης. 2012. Έκθεση Αποφοίτων, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Σχολή Καλών Τεχνών του Π.Δ.Μ.  Φλώρινα. Άλλες συμμετοχές,  2010. Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Φλώρινα. Αρχαιολογικό Mουσείο, Αιανή Κοζάνης,  Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης, Αριστοτέλης.








Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ

Ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε στη Γαλλία με υπο-τροφία του Γαλλικού Κράτους.
Ομότιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστη-μίου Θεσσαλονίκης.
Σπουδές: Licence ès Lettres, Maîtrise à Quatre Certificats Κοι-νωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Licence ès Lettres, Maîtrise, DEA, Αρχαιολογίας και Ιστορίας Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού-Σορβόννη ΙV.
Απόφοιτος Μουσειολογίας της Σχολής του Λούβρου.
Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εθνικός επίτροπος της Ελλάδας στη Biennale της Βενετίας το 1980 και το 1988, στη Biennale του Παρισιού το 1979 και το 1982 και της Αλε-ξάνδρειας το 1998.
Έχει οργανώσει ένα μεγάλο αριθμό από εκθέσεις σύγχρονης ελ-ληνικής και ευρωπαϊκής τέχνης στην Ελλάδα και στη Γαλλία και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά και σε συλλογικές εκδόσεις.
Είναι πρόεδρος  της AICA Hellas(Ελληνικό  Τμήμα της Association Internationaledes  Critiques dArt AICA)  και μέλος της Eταιρείας των Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης, της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής, του Ελληνικού Τμήματος τουICOM, της International Association for Aestheticsκαι της Διεθνούς Εταιρείας Ελληνικής Φιλοσοφίας. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ΕΜΣΤ
Kαθηγητής Ιστορίας της Νεότερης και της Σύγ-χρονης Τέχνης στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1985 έως το 2002, έχει τιμηθεί, το 1992, από το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού με το παράσημο του Chevalier des Arts et des Lettres.

Επιλογή από βιβλία:
- Δημήτρης Γαλάνης, 1983 (Διδακτορική Διατριβή), Μορφοπλαστικές και τεχνι-κές αναζητήσεις της ελληνικής χαρακτικής, 1882-1982, Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, Ρόδος, 1983, Τα προλεγόμενα της ανάλυσης, Συστήματα σύγχρονης τέχνης, εκδόσεις Παρατηρητής, 1993, Θεσσαλονίκη.
- Nikos: Dematerialization and process as structure of the image in his work / Nίκος: απο-υλοποίηση και διαδικασία ως δομή της εικόνας στο έργο του, Athens 1988, έκδοση δίγλωσση, Ελληνική-Αγγλική, Iδρυμα Iωάννου και Eυρυδίκης Kωστοπούλου, σελίδες 128.
- Vlassis Caniaris: The specific and alternating uses of space in his work / Bλάσης Kανιάρης: οι συγκεκριμένες και εναλλακτικές χρήσεις του χώρου στο έργο του, Athens 1988, έκδοση δίγλωσση, Ελληνική-Αγγλική, Iδρυμα Iωάν-νου και Eυρυδίκης Kωστοπούλου, σελίδες 136.
- Yiorgos Golfinos. Processes of physical decay as images-material of the representation / Γιώργος Γκολφίνος, διαδικασίες φυσικής φθοράς ως εικόνες-ύλη της παράστασης, Athens 1988, έκδοση δίγλωσση, Ελληνική-Αγγλική, Eκδόσεις Titanium, σελίδες 80.
- Christian Jaccard, Institut Français de Thessalonique, Mission Laïque Française, A.F.A.A 1994, Thessalonique, έκδοση τρίγλωσση, Ελληνική,Γαλλική, Αγγλι-κή, σελίδες 180.
- Γιώργος Tσακίρης: Oργανικές και Bιολογικές λειτουργίες/ Yiorgos Tsakiris: Organics andBiologicals functions, Έκδοση Δήμου Γιαννιτσών και Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1997, σελίδες 112.
- Eναλλακτικά και συνδυαστικά συστήματα στη ζωγραφική και στη χαρακτική του Ξενή Σαχίνη/ Interchangeable and combinative systems in the painting and printing of Xenis Sachinis, εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1998, σελίδες 80.
- Analysis and Construction.
Systems of Contemporary Art, Paratiritis Edition, Thessaloniki, 2001, text tranlated by Philip Ramp, σελίδες 132.
- Peter Halley, Paintings 1995-2005, Galerie Xippas, Athens, 2006,
σελ. 142, Emmanuel Mavrommatis, “Notes d’Introduction au Projet de Peter Halley”, σελ. 63-93, “Introductory Notes on Peter Halley’s Project”, translated by Charles Penwarden, σελ. 95-125. Eλληνική έκδοση του κειμένου, ανάτυπο χωρίς εικονογράφηση: Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Εισαγωγικές Σημειώσεις στο σχεδιασμό του Peter Halley, Galerie Xippas, Αθήνα, 2006, σελ. 36.



Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗ, Ατομική Έκθεση Γλυπτικής


Έργα προς διάθεση του γλύπτη ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΣΙΛΗ






















Φωτογραφίες από το στήσιμο της έκθεσης









BIO
Vasilis Vasili studied at The School of Fine Arts in Athens under the professor E. Panourias and T. Papagiannis from 1992 to 1997. In 1999 having a scholarship from The Greek Foundation of Scholarships and from Onassis Foundation he moved to United States. In 2001 he received a Masters of Fine Arts from the Pennsylvania Academy of the Fine Arts. From 2004 to 2013 Vassilis was teaching at the Technological Institution of Athens, Greece. From 2006 to 2008 he also was teaching at the Department of Fine Arts at the University of West Macedonia in Florina, Greece. In 2013 he moved to Canada where he lives with his family.

Public Works

1995- Konitsa, Greece. 1996- University of Patra, Greece. 1996- Iannena, Greece. 1996- Dreieih- Frankfurt, Germany. 2000- Lemesos, Cyprus. 2000- Kalamata, Greece. 2002- Abington Art Center, Philadelphia, USA 2004- Train Station Pefkakia, Athens Greece 2004- Dionyssos, Attica Greece 2006- Piraeus, Greece 2006- Katerini, Greece 2006- Antalya Turkey 2008- Aniksi Attica Greece 2011- Paros Island Greece. 2011- Iannena, Greece. 2011- Polis Crysoxous Cyprus. 2015- Halifax, NS, Canada, 2016- Nashua NH USA, 2016- Saint John NB Canada. 2016- Sarande Albania. 2017- Ayia Napa Cyprus

Shows

1998- Burgerhaus, Dreieich- Frankfurt, Germany. 1998- “Epoxes” Gallery, Athens, Greece. 2001- Pennsylvania Museum of Fine Arts, Philadelphia, USA. 2003- Titanium Gallery Athens Greece 2005- Titanium Gallery Athens Greece 2008- Art Gallery Kaplanon Athens Greece
THE MOST IMPORTANT GROUP EXHIBITIONS 1995- M. Merkouri Foundation, Athens, Greece. 1995- State Bank of Greece Athens, Greece. 1996- M. Merkouri Foundation Athens, Greece. 1997- National Gallery, Athens, Greece. 1997- Outdoor show, Pllaka, Athens, Greece. 1997- “Epoxes” Gallery, Athens, Greece. 1997- Outdoor show, Salonica, Greece. 1998- Global Stone Workshop, Gothenburg, Sweden 1998- Drawing show, Svetsingen, Germany. 1998- City Hall, Psyxiko, Athens, Greece. 2000- Destination Philadelphia, Convention Centre, Philadelphia, USA 2001- Snapshots, Beaver College Art Gallery, Glenside, Pennsylvania, USA 2001- 5 into 1, Philadelphia Sculptors’ Show. Moore College of Art, Philadelphia, USA 2001- Artower Agora, Athens, Greece. 2002-Wiesbaden, Germany. 2003- The Burnished Chariot, NewLondon, C.T, USA 2003- Its Kale, Giannena, Greece. 2006- Gallery Crysa Katerini Greece 2007- Art Gallery Kaplanon Athens Greece 2008- Alexander S. Onassis Foundation Greece 2009- Art Gallery Kaplanon Athens Greece 2010- Art Space Gazi. Athens

Teaching



From 2004 to 2013 Vasilis was teaching at the Technological Institution of Athens, Greece.

From 2006 to 2008 he also was teaching at the Department of Fine Arts at the University of
West Macedonia in Florina, Greece.

He has also given lectures at Pennsylvania Academy of the Fine Art and at Art College of
Nova Scotia in Canada.



..................


Κείμενο για το έργο του ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΣΙΛΗ


Προβληματισμούς και έννοιες όπως εγκλωβισμός, περιορισμός, απόδραση, φυγή, χωρισμός και αποχωρισμός μπορούν να χαρακτηρίσουν το έργο του Βασίλη Βασίλη.
Αρκετές φορές αναφέρεται σε ένα παρελθόν το οποίο το παρόν δεν μπόρεσε να αλλάξει.
Προσπαθεί να ενώσει το όνειρο με την πραγματικότητα, το απαγορευμένο με την επιθυμία, το ανέφικτο με το εφικτό, το προχθές με το χθες. Επιθυμεί τη διεύρυνση των γεωγραφικών αλλά και νοηματικών συνόρων, την επικοινωνία και της ατομικές ελευθερίες. Διαμαρτύρεται και γνωστοποιεί κάποιο γεγονός. Προβάλλει αυτό που αδίκως συνέβηκε. Μερικές φορές προκαλεί και ο ίδιος ένα γεγονός. Σπάει τη σιωπή της μοναξιάς. Μεταδίδει έτσι έναν προβληματισμό του. Μέσα από ένα παιχνίδι ανάμεσα στο ορατό αντικείμενο και τις πολλαπλές σημειολογικές συμφράσεις που το ίδιο φέρει επιχειρεί να αποδώσει νοήματα, να παραλληλίσει συναισθήματα και μορφές, να ανανεώσει την παράδοση του εννοιολογικού και να προβληματίσω πάνω στην αισθητική του απλού, «ανυποψίαστου» αντικειμένου.
Η προσαρμογή των σχημάτων και o χαρακτήρας των υλικών είναι στην υπηρεσία της έννοιας του έργου. Η επαναλαμβανόμενη και πολλαπλή χρήση του ίδιου αντικειμένου όπως το μαξιλάρι, η καρέκλα ή ο τηλεφωνικός κατάλογος υπάρχουν σε πολλά έργα του. Τον απασχολεί η ιδέα και το νόημα του έργου αλλά θέλει αυτό να έχει και κατασκευαστικές γνώσεις.

.......................


His work may be characterized by concerns and concepts such as entrapment, restriction, escape, gataway, separation and partition. The adaptation of the shapes and the character of the materials are in the servise of the project's concept. He attempts to assign meanings, to correlate emotions and styles, to renew the tradition of conceptual and to puzzle over the aesthetics of the ordinary, "unsuspecting" object. 

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

Κώστας Σπυρόπουλος, Ατομική Έκθεση Ζωγραφικής



Φωτογραφίες έργων του ΚΩΣΤΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

1. Δελτίο ειδήσεων, ακρυλικό σε μουσαμά, 50x 50 cm

2. Στην παραλία, ακρυλικό σε μουσαμά, 40 x 40 cm

3. Παίζοντας κάτω από τα αστέρια με ομπρέλα, ακρυλικό σε μουσαμά, 60x50cm

4. Όταν πηγαίναμε στο σχολείο, ακρυλικό σε μουσαμά, 60x60cm

5.  Ο ποδοσφαιριστής, ακρυλικό σε μουσαμά, 40x40cm

6. O ποδοσφαιριστής, ακρυλικό σε μουσαμά, 60x60 cm

8. Κορίτσια στην βροχή, ακρυλικό σε μουσαμά, 80x80cm

9. Traffic, ακρυλικό σε μουσαμά, 40x40cm


10. Ένα αυτοκίνητο στο ράφι, ακρυλικά σε μουσαμά, 90x60cm

11. Στην πόλη, ακρυλικό σε μουσαμά, 60x60cm

12. Έννοιες στην βροχή, ακρυλικό σε μουσαμά, 40x60cm

13. Μπάνιο με την μητέρα, ακρυλικό σε μουσαμά, 70x70cm

14. Εικόνα τηλεόρασης, ακρυλικό σε μουσαμά, 40x80cm

15. Παίζοντας με το άγαλμα, ακρυλικό σε μουσαμά, 50x50cm

16. Μοτοσυκλετιστής, ακρυλικό σε μουσαμά, 70x50cm

16. Συνάντηση στον σηματοδότη, ακρυλικό σε μουσαμά, 60x60cm



17. Καρναβάλι, ακρυλικό σε μουσαμά, 50x60cm

18. Η πρααγωγή του αποχωρητηρίου της Ελληνικής Ιστορίας, ακρυλικό σε μουσαμά , 80x80cm

19.Η διαφορά είναι η κάλτσα, ακρυλικό σε μουσαμά, 55x65cm

20. Διαφήμιση, ακρυλικό σε μουσαμά, 35x45cm

21. Μια γάτα στον σηματοδότη, ακρυλικό σε μουσαμά, 50x60cm
22.Μια εξίσωση στην πόλη, ακρυλικό σε μουσαμά, 50x60cm




Φωτογραφίες από τα εγκαίνια της έκθεσης
























ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

    Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα.

Αποφοίτησε από την Ιατρική της Αθήνας.
Αμέσως μετά ταξιδεύει στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη για αρκετά χρόνια όπου κάνει σπουδές στην Τέχνη (Heron Art Institute, U.S.A.) και εκθέτει την δουλειά του σε γκαλερί, διεθνείς Art Fair και Biennale σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

Για οκτώ χρόνια (2000 – 2008)δίδαξε, ως Αναπληρωτής Καθηγητής, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παν/μίου Ιωαννίνων το μάθημα της Εικαστικής Ανατομίας και συνέγραψε σχετικό βιβλίο το οποίο εκδόθηκε από το οικείο Πανεπιστήμιο.

    Έχει παρουσιάσει τριάντα πέντε (35) ατομικές εκθέσεις και τριάντα τέσσερα (34) ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στην Ιταλία (Φλωρεντία, Πιατσέντσα, Βερόνα, Πρίντεζι, Άζολο, Παλέρμο), στην Αυστρία (Ινσμπρουκ), στην Βουλγαρία (Σόφια), στις Η.Π.Α.  (Λος Άντζελες), στην Γαλλία (Παρίσι, Μουσείο Λούβρου), στην Τουρκία (Κων/πολη), στον Καναδά (Βανκούβερ), στο Βέλγιο (Βρυξέλλες), στην Τσεχία (Πράγα, Πίλσεν), στο Αζερμπαϊτζάν (Καμπάλα), στην Σερβία. Επίσης συμμετείχε σε διεθνείς Art Fair : σε Τουρκία (Κων/πολη 2005, 2009), Τσεχία (Πράγα 2005), Αυστρία (Ινσμπουργκ 2009), Ελλάδα (Αθήνα 2010), Ιταλία (Φλωρεντία 2006, Βερόνα 2013, Πιατσέντσα 2016), Αζερμπαϊτζάν (Καμπάλα 2015), Γαλλία (Παρίσι, Μουσείο Λούβρου 2016), Καναδά (Βανκούβερ 2016) και διεθνείς Μπιενάλε : Τσεχία (Πίλσεν 2006, 2008), Ιταλία (Άζολο 2010, Παλέρμο 2013.

     Η προσωπογραφία του παρουσιάζεται από την Ιταλική Ακαδημία Καλών Τεχνών σε ειδικό τόμο που περιέχει τους εκπροσώπους της σύγχρονης Ευρωπαϊκής ζωγραφικής, έκδοση 2016.

    Στο έργο του έχουν αναφερθεί σημαντικοί Έλληνες και ξένοι ζωγράφοι και ιστορικοί της Τέχνης, όπως ο Αλέκος Φασιανός, η Gabriella Hajkova (Ιστορικός Τέχνης, Δ/ντρια Διεθνούς Μπιενάλε Σχεδίου Πίλσεν), ο Χρύσανθος Χρήστου (Ακαδημαϊκός και Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης), ο Στέλιος Λυδάκης (Καθηγήτης Ιστορίας της Τέχνης), η Barbara Angiolini (Ιστορικός της Τέχνης), ο Χάρης Καμπουρίδης (Ιστορικός της Τέχνης), ο Salvatore Autovino (Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης), ο Paolo Levi (Ιστορικός της Τέχνης), η Αθηνά Σχοινά (Ιστορικός της Τέχνης), ο Γιώργος Παντής (Πρόεδρος Σχολής Καλών Τεχνών Ιωαννίνων), ο Γιώργος Κατσάγγελος (Καθηγητής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ.), ο Νίκος Ζίας (Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης), ο Roberto Chiavarini (Μέλος Ιταλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών), η Πολυξένη Βελένη (Δ/ντρια Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης), η Αγλαΐα Αρχοντίδου (Αρχαιολόγος, Επίτιμη Διευθύντρια του Υπουργείου Πολιτισμού), η Ruhangiz Heydarova (Ιστορικός Τέχνης), η Αντιγόνη Καψάλη (Ιστορικός της Τέχνης, Μουσείο Κατσίγρα), η Ντόρα Ηλιοπούλου – Ρόγκαν (Ιστορικός της Τέχνης), η Γεωργία Γεωργοπούλου ( Αρχαιολόγος Msc Πολιτιστική Διαχείριση), η Ξένια  Καλδάρα (Γενική Διευθύντρια και Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης), ο Ιωάννης Μαρωνίτης (Πρόεδρος της UNESCO) κ.α. Έργα του βρίσκονται σε Ιδιωτικές συλλογές και αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, στο Αρχαιολογικά Μουσεία Θεσσαλονίκης και Πατρών, στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, στο Δημαρχείο Φλωρεντίας και αλλού.

Δύο μεγάλες κατασκευές του κοσμούν τον περίβολο της πρυτανείας και τον κεντρικό δρόμο της Πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου Πατρών.

    Ο Κώστας Σπυρόπουλος είναι μέλος του Επιμελητηρίου εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και καθηγητής της Ιατρικής (Γνωστικό αντικείμενο, Πνευμονολογία) στο Παν/μιο |Πατρών. 

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Γκαλερί Ζυγός, Αθήνα: 2003,1994,1991,1988,1986
Γκαλερί Mediterranean, Μπρίντιζι, Ιταλία, 2001
Πινακοθήκη Ψυχάρη 36, Αθήνα 1994
Πύργος Μαρκέλλου, Αίγινα 1993
Γκαλερί Θόλος, Αθήνα 1992
Γκαλερί Αντήνωρ, Αθήνα 1983
Γκαλερί Άστορ, Αθήνα 1978
Γκαλερί Πολύεδρο, Πάτρα 2000
Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, 2003
Αίθουσα τέχνης «Έκφραση», Αθήνα 2004
Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα», Αθήνα 2005
ΟΜΜΑ Gallery, Σάντα Μπάρμπαρα, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 2005
Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Γενί Τζαμί, Θεσσαλονίκη 2006
Γκαλερί Mentana, Firenze,2007
Ερμοπόλεια Σύρος 2008, Δημοτική Πινακοθήκη
Γκαλερί Ίρις, Αθήνα 2008
Γκαλερί San Marino, San Marino 2009
Γκαλερί ΄Ιρις, Αθήνα 2010
Ίδρυμα Κακογιάννη 2012   Αθήνα
Γκαλερί Περί Τεχνών, Ιανουάριος, Αθήνα 2013
Ίδρυμα Κακογιάννη 2013   Αθήνα
Αναδρομική έκθεση, Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών, 2014
Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου, Μύκονος, 2014
Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης , 2015
Φετιχιέ Τζαμί, Ναύπακτος, 2015
Μουσείο της πόλεως των Αθηνών Δεκέμβριος 2015
Γκαλερί Θεώρημα, Βρυξέλλες – Βέλγιο, Φεβρουάριος 2016
Μουσείο Κατσίγρα Λάρισα, Δεκέμβριος 2016
Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, Φεβρουάριος 2017
Μουσείο Δελφών, Σεπτέμβριος 2017
The Hellenic Centre Λονδίνο, Οκτώβριος 2017
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Δεκέμβριος 2017 (Μεταφορά της Έκθεσης από το The Hellenic Centre, Λονδίνο)
ΕΠΙΛΟΓΗ ΟΜΑΔΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ
Ομαδική Συνεργατών, Γκαλερί Ζυγός. Αθήνα 2000
Πάτρια Εδάφη, Πολύεδρο, Πάτρα 2000
Folio 93-94, Γκαλερί Ζυγός, Αθήνα 1994
Καλοκαίρι 92, Γκαλερί Ζυγός, Αθήνα 1992
Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα 1988
Γκαλερί Άστορ, Αθήνα 1980
Γκαλερί Υδροχόος, Αθήνα 1979
Γκαλερί Περί Τεχνών, Αθήνα 2004
Γκαλερί Atrion, Θεσσαλονίκη 2004
Γκαλερί Καρυάτιδες, Ιωάννινα 2004
Απόψεις της Αθήνας από σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους,
Μουσείο της πόλεως των Αθηνών, Αθήνα 2004
Απόψεις της Αθήνας από σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους,
Λευκωσία, Κύπρος 2005
Istanbul Art Fair, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία 2005
3ο Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης, Χανιά, 2005
Έκθεση ζωγραφικής 5 καλλιτέχνες, Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου 2005
V Διεθνής Μπιενάλε Σχεδίου Pilsen, 2006
Intersalon AJV 2006, 10η Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, Τσεχία
La Mostra Mercato d’Arte Contemporanea Φλωρεντία,
Ιταλία 2006
VI Διεθνής Μπιενάλε Σχεδίου Pilsen, 2008
Γκαλερί Mentana Φλωρεντία 2007
Γκαλερί Mentana Φλωρεντία 2008 (Ιούνιος)
Γκαλερί Mentana Φλωρεντία 2008 (Σεπτέμβριος)
Γκαλερί Mentana Φλωρεντία 2008 (Δεκέμβριος)
Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης Κων/πολη 2009
Πανελλήνια Έκθεση του ΕΕΤΕ «Ανθρώπινης μορφής στην Τέχνη» Αθήνα 2009
Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης Art Αθήνα 2010
Biennale Azolo 2010 (Τιμητική Διάκριση). 
Biennale Palermo 2013 (Τιμητική Διάκριση).
Premio Arte Tavella Verona Italy 2013
Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης GabalaAzerbaijan, 2015
The federation of Canadian artists, Διεθνής διαγωνισμός ζωγραφικής, Vancouver Καναδάς, Ιούνιος 2016
La spadarina, Διεθνής διαγωνισμός σύγχρονης ζωγραφικής, Piacenza Ιταλία, Αύγουστος 2016
Διεθνής Art Fair «Κύκλος του Λούβρου» Μουσείο Λούβρου, Παρίσι Γαλλία, Οκτώβριος 2016.
Διεθνής Βαλκανική έκθεση ζωγραφικής, «Οι Μύθοι του κόσμου», Stara Zagora (Βουλγαρία), Δεκέμβριος 2016.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ART FAIR
Istanbul Art Fair, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία 2005
Intersalon AJV 2006, 10η Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, Τσεχία
La Mostra Mercato d’Arte Contemporanea Φλωρεντία, Ιταλία 2006
5th Insbruk Art Fair, Austria 2008
Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης Κων/πολη 2009
Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης Art Αθήνα 2010
Italy Gallery, Verona, Italy, 2013
Τέταρτη Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, GabalaAzerbaijan, 2015
The federation of Canadian artists, Διεθνής διαγωνισμός ζωγραφικής, Vancouver Καναδάς, Ιούνιος 2016
La spadarina, Διεθνής διαγωνισμός σύγχρονης ζωγραφικής, Piacenza Ιταλία, Αύγουστος 2016
Διεθνής Art Fair «Κύκλος του Λούβρου» Μουσείο Λούβρου, Παρίσι Γαλλία, Οκτώβριος 2016.
Διεθνής Βαλκανική έκθεση ζωγραφικής, «Οι Μύθοι του κόσμου», Stara Zagora, Δεκέμβριος 2016.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ BIENNALE
V Διεθνής Μπιενάλε Σχεδίου Pilsen, 2006
VI Διεθνής Μπιενάλε Σχεδίου Pilsen, 2008
13o ART Innsbruck 19 -12 Φεβρουαρίου 2009, Αυστρία
Ι Διεθνής Biennale Azolo 2010 (Τιμητική Διάκριση). 
Ι Διεθνής Biennale Palermo 2013 (Τιμητική Διάκριση).
ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
Επελέγη από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ιταλίας και συμπεριελήφθη στην έκδοση REMBRANDT 2016 που έγινε με την συμπλήρωση 410 ετών από την γέννηση του REMBRANDT 1606 – 2016 ως ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής σύγχρονης ζωγραφικής.
ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

Εικαστική Ανατομία, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Ιωάννινα 2002
87+1 Λόγοι που ζωγραφίζω
87+1 Reasons why I paint, Δίγλωσση Έκδοση, Εκδοτικός Οίκος Φιλύρα, Αθήνα 2017

KEIMENA
Ζωγραφικό κείμενο του Κώστα Σπυρόπουλου
Η αισθητική του Αστικού τοπίου
    Είναι γνωστό ότι το αντικείμενο της αισθητικής είναι η έρευνα του ωραίου σε έκταση και βάθος.
   Είναι έννοια που σχετίζεται κυρίως με την εμπειρία και λιγότερο με τη νόηση. Σύμφωνα με τον Baumgarten με τον όρο αισθητική, εννοείται η επιστήμη που διερευνά το ωραίο και την Τέχνη.
    Μπορούμε επίσης να  πούμε ότι αισθητική είναι μια ιδιαίτερη σχέση της ψυχής με τον κόσμο. μια ιδιότυπη στάση που παίρνει το εγώ μας απέναντι στα αντικείμενα.
   Ο πραγματικός καλλιτέχνης ευρισκόμενος μόνος του, στο όριο μεταξύ του γνωστού και του αγνώστου, προσπαθεί να δώσει υπόσταση, περιεχόμενο, σε έναν κόσμο δίχως νόημα. Η υπόσταση του κόσμου είμαστε εμείς που τον βιώνουμε με τρόπο που έχουμε την ικανότητα να το κάνουμε. Αυτό, θα μπορούσα να πω ότι γίνεται με μαγικό τρόπο, γιατί η ύλη γενικά δομείται από μόρια, άτομα και υποατομικά σωματίδια, είτε αυτή ανήκει στο υποκείμενο που παρατηρεί, είτε στο αντικείμενο που παρατηρείται. Ως προς το υποκείμενο η δομή της ύλης παίρνει τέτοια μορφή ώστε να αποκτά συνειδητότητα που δίνει υπόσταση στο Εγώ που σαφώς διαχωρίζεται από τον υπόλοιπο κόσμο στον οποίο αναγνωρίζει ότι ανήκει. Αισθανόμαστε έτσι τον κόσμο μας πολύχρωμο, υπέροχο, συγκινητικό. Αν όμως δεν υπήρχαμε, ο κόσμος θα ήταν ένα άχρωμο θέατρο που θα παιζόταν σε αδειανά καθίσματα δίχως καμία υπόθεση. Ο κόσμος για τους περισσότερους, είναι όπως οι αισθήσεις του, του επιβάλλουν να τον εννοήσει.
   Η εκρηκτική πρόοδος των φυσικών επιστημών που διετύπωσαν την θεωρία της σχετικότητας, την διαστολή του χώρου και του χρόνου και την καμπυλότητα του χώρου, που καθόρισαν την φύση των ατομικών και υποατομικών σωματιδίων, αλλά και της νευροφυσιολογίας δίνει νέα διάσταση στην σκέψη και την αισθητική και κατά συνέπεια άλλη υπόσταση του κόσμου. Όπως είπαμε ο κόσμος δίχως τις αισθήσεις είναι άχρωμος δίχως νόημα. Το νόημα το δίνουμε εμείς μέσω της Τέχνης και της Επιστήμης. Γι’ αυτό πρέπει να νοιώθουμε απόλυτα υπεύθυνοι για τον κόσμο που δημιουργούμε και το αστικό τοπίο που κατασκευάζουμε ως συγκροτημένη άρθρωση πολιτισμού της κοινωνίας και του κοινωνείν, της μετοχής στα κοινά, της αμοιβαίας κατανόησης, ελευθερίας και εξελικτικής πορείας. Συνειδητοποιούμε την ύπαρξη μέσα από τις αρχιτεκτονικές κατασκευές, από τους δρόμους, από τα σήματα της τροχαίας, τις διαφημίσεις, τα Μ.Μ.Ε. κ.λ.π.

    Εγώ προσεγγίζω το αστικό τοπίο μέσω μιας ενσυνείδητης καθημερινότητας που φαίνεται φτιαγμένη όχι μόνον από το υλικό των ονείρων, αλλά που είναι πιο πραγματική από την νεφελώδη καθημερινή μας ονειροπόληση. Αναλύω την υπόσταση, την ποιότητα των κατασκευών για να ζυγίσω την αξία του κατασκευαστή. Μια διαφήμιση του τοίχου ή ένα σήμα της τροχαίας εμπεριέχει και λογική και ηθική, αλλά και αισθητική. Το αστικό τοπίο υμνήθηκε και προβλήθηκε αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, μετά την δεύτερη βιομηχανική επανάσταση, τότε που δεν είχαν συνειδητοποιηθεί οικολογικά προβλήματα. Είναι τώρα καιρός να δούμε το αστικό τοπίο υπό το πρσμα των τελευταίων απόψεων της φυσικής για την ύλη την ενέργεια και την οικολογία, όπως έχουν διαμορφωθεί μετά την 4η βιομηχανική επανάσταση. Γι’ αυτό ζωγραφίζω όπως δεν έχω μάθει να βλέπω. Θέλω να εξετάζω την δεύτερη και Τρίτη θέαση. Δηλαδή αυτή που προκύπτει όταν υπερβαίνουμε την διδαγμένη θέαση. Η Τέχνη γίνεται περισσότερο επικοινωνιακή, γιατί τα αντικείμενα και τα σύμβολα κυκλοφορούν ώστε να κατευθύνουν σε άλλα αντικείμενα και άλλα σύμβολα. Το τραγικό, εν τούτοις, δεν διαλύεται και δεν εκκενώνεται μέσα από την επανάληψη. Διαρκεί με την μορφή του πλεονάσματος, της σφοδρότητας, του στερεότυπου. Πιστεύω ότι η Τέχνη μου θα καταφέρει να ασκήσει εποικοδομητική κριτική, να προβάλει, αλλά μερικές φορές να καταγγείλει τον κόσμο που χρησιμοποιεί σαν εκφραστικό μέσο, δηλαδή το αστικό τοπίο. Δεν προάγω την κατανάλωση αδιάφορων και γελοίων συμβόλων, αντιθέτως αφήνω ανάμεσα στην Τέχνη και την Ζωή μια λεπτή διαχωριστική γραμμή, που μπορεί να σβήσει ανά πάσα στιγμή. Μερικές φορές το μέσο γίνεται το μήνυμα.               

.....................

  Ο Κώστας Σπυρόπουλος παρουσιάζει την δουλειά του στην Γκαλερί Έψιλον του Λουτρακίου με τίτλο :
«Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΥΣΙΩΔΟΥΣ»

    Όταν παρατηρούμε έναν πίνακα συχνά βρισκόμαστε σε αδυναμία να βρούμε κατάλληλες λέξεις για να εκφράσουμε την ομορφιά ή την εκφραστική του δύναμη, διότι ακριβώς το έργο μπορεί να μας μεταδώσει οπτικά αυτό που οι λέξεις δεν μπορούν. Το γεγονός ίσως να οφείλεται στο ότι το οπτικό σύστημα έχει εξελιχθεί εκατομμύρια χρόνια πριν το γλωσσικό.
    Το οπτικό σύστημα ανιχνεύει πολλά σε κλάσματα δευτερολέπτου. Μια μικρή γραμμή εδώ, μια κηλίδα χρώματος εκεί, είναι δυνατόν να αποδώσουν με επιτυχία την διαφορά ανάμεσα στο λυπημένο και χαρούμενο πρόσωπο.
   Θέλοντας λοιπόν να δώσω έναν ορισμό για την λειτουργία της τέχνης και τον τρόπο που εγώ την διαχειρίζομαι θα έλεγα ότι αναπαριστά τα σταθερά, διαρκή, ουσιώδη και παντοτινά χαρακτηριστικά των αντικειμένων, των επιφανειών, των προσώπων και των καταστάσεων έτσι που βοηθά, περιγράφοντας ένα πράγμα, να αποκτηθεί γνώση για μια μεγάλη κατηγορία αντικειμένων, ιδεών ή προσώπων. Με άλλα λόγια μια από τις λειτουργίες της τέχνης είναι προέκταση του οπτικού φλοιού του εγκεφάλου. Η άποψη αυτή συμβαδίζει με την σκέψη του Kant, ότι αν δεν υπήρχαμε εμείς οι άνθρωποι για να δίνουμε υπόσταση στον κόσμο, αυτός θα ήταν μια μαυρόασπρη θεατρική παράσταση που θα παιζόταν σε άδεια καθίσματα. Αλλά και με αυτή του Γκουστάβ Κουρμπέ που είπε : «Όταν θέλουμε να παρουσιάσουμε την απόλυτη πραγματικότητα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε χίλιες προφανείς αλήθειες». Ο Τένεσι Γουίλιαμς επιβεβαιώνει τα πιο πάνω με την λακωνική πρόταση «Η τέχνη προσπαθεί να αποσπάσει το παντοτινό από το απελπιστικά εφήμερο».
    Ο αληθινός σκοπός της ζωγραφικής μου λοιπόν είναι να παραστήσω τα αντικείμενα όπως πραγματικά είναι, δηλαδή διαφορετικά από τον τρόπο που φαίνονται. Προσπαθώ να δίνω τη λογική ουσία των αντικειμένων, για αυτό στην ζωγραφική μου δεν μοιάζουν με την συνηθισμένη εμφάνισή τους και πολλές φορές έχουν μια ασυνήθιστη και παράξενη σχέση. Αναζητώ την γνώση σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Δεν φοβάμαι τις συνεπαγωγές της τεχνολογικής κοινωνίας μας. Πιστεύω ότι τα πιο κοινότυπα κλισέ, οι πιο κοινότυπες αντιδράσεις, είναι αυτές που πρέπει να αντιμετωπίσουμε πρώτα για να κατανοήσουμε τις νέες δυνατότητες που μας παρέχονται σε αυτόν τον γενναίο και όχι εντελώς χωρίς ελπίδα κόσμο.
   Η ζωγραφική μου «διαπερνά» κατ’ ευθείαν το θέμα, είναι εσωστρεφής μάλλον παρά εξωστρεφής. Η τεράστια μεγέθυνση ενός αντικειμένου ή κάποιου τμήματός του προσδίδει μια υπόσταση που ποτέ δεν είχε ως τότε, μετατρέποντάς το έτσι σε φορέα μιας εντελώς καινούριας λυρικής και πλαστικής δύναμης.
   Αντιμετωπίζω την «μηχανή» σαν ένα σύγχρονο ερωτικό αντικείμενο, γι’ αυτό αναφέρομαι συχνά σε αυτοκινητόδρομους, σήματα της τροχαίας, σε βιτρίνες και διαφημίσεις. Η αναφορά μου σ’ αυτά τα αντικείμενα δεν αγνοεί τον άνθρωπο, αλλά τα ανυψώνει σ’ ένα επίπεδο ενδιαφέροντος ανάλογο μ’ εκείνο της ανθρώπινης μορφής. Δεν τα χρησιμοποιώ με συγκεκριμένο τρόπο, αντιθέτως τα αφήνω σ’ έναν ποιητικό μετεωρισμό.
   Όταν αναπαριστώ το αστικό τοπίο έχω την αίσθηση, ότι αποτελεί μια σκηνή γεμάτη σύμβολα που διασταυρώνονται με τα ίχνη της ανθρώπινης δραστηριότητας που είναι αποτέλεσμα της νοητικής λειτουργίας και του τρόπου που ο κόσμος αποκρυπτογραφείται απ’ αυτόν.

Κ.Β. Σπυρόπουλος 
Παρουσιάζονται 25 πίνακες ζωγραφικής με ακρυλικά σε καμβά και διάφορα εικαστικά αντικείμενα.
Διάρκεια έκθεσης από  14   έως        30 Ιουλίου 2018